Blog item

Kom maar op

"Ik vind het zo fijn dat ik deze week naar school mag voordat de dokter mij open maakt".

Donderdag-ochtend op bed. De realiteit van een 4 jarige, en de confrontatie met het feit dat hij er blijkbaar toch wel mee bezig is. We waren vorige week begonnen hem zo goed mogelijk voor te bereiden op wat komen gaat. Eerlijk zijn, maar wel op zijn niveau. Lastige combi. Maar op deze leeftijd kunnen we niets meer verbloemen. Hij gaat er gelukkig goed mee om en is zo goed als kan klaar voor wat komen gaat. Deze week laatste week school voor de operatie. Zijn klas heeft een mooie grote kaart met handen gemaakt om hem sterkte te wensen. Mooi om te zien dat zijn klasgenootjes zo meeleven, maar geen idee op welke manier ze echt weten wat er staat te gebeuren.

Zo ook Gideon. De laatste heftige operatie was hij nog geen 1 jaar, en daar kan hij zich gelukkig ook niets meer van herinneren. Hij weet dat hij bij de komende operatie naar de slaapdokter moet voor de narcose, net als bij "het slangetje" (inbrengen van de sonde). Maar hoe hij wakker gaat worden en de periode daarna zijn we heel benieuwd hoe hij er doorheen komt. We hopen heel erg dat hij zijn onbevangenheid blijft behouden en dat dit op 1 of andere manier geen slechte ervaring wordt.

Maar ondanks dat we aan de vooravond staan van een moeilijke periode hebben we redelijk rust over de situatie. We moeten nog wat inpakken enzo, maar voor de rest zijn we er klaar voor. Ik heb een aantal weken vrij genomen om me te kunnen richten op Gideon, Marieke maar ook mezelf. En Marieke heeft haar studie (voor nu) stilgelegd om zich ook volledig te kunnen richten op ons gezinnetje.

En op dit moment gaat het nog steeds heel goed met Gideon. Hij heeft al drie weken niet gespuugd (wat sinds vorige zomer niet meer is gebeurd) en hij komt zichtbaar aan. Als we zijn koppie van nu vergelijken met kerst, zien we bijna een ander mannetje. Ook met zijn energie is er een verschil. Hij komt 's morgens springend bij ons en hij gaat bijna springend weer zijn bed in 's avonds. Natuurlijk zijn er wel dipjes en rust hij elke middag in bed, maar wauw, wat een verschil! De sondevoeding doet hem goed en we zijn zo dankbaar dat hij sterker is geworden voor de operatie.

Maandag gaan we naar het ziekenhuis. We hebben ons voorbereid op een aantal weken Nijmegen en we laten hem geen moment alleen. Hopelijk mogen we eerder naar huis en bijkomen, maar voor nu is dit waar we rekening mee houden. Maandag een aantal gesprekken met anesthesie, de kinderartsen en de arts die hem gaat opereren, en dinsdag-ochtend om 8 uur de OK.

We weten niet hoe het allemaal gaat lopen, maar we hebben er vertrouwen in en rust over. God is er bij en HIJ is onze kracht.